Ik wist al een tijd dat ik het wilde doen: een wandeling maken van A naar B, met m’n roedel. Niet zomaar een actieve wandeling zoals we dat elke dag doen, maar iets groters. Een wandeling dat ergens voor staat. Maar het bleef bij een idee, want ik wist niet goed wáár ik het dan precies voor deed. Of beter gezegd: voor wie.
Totdat Nicole en ik op een zondag naar de expositie "The Space Between" van Sofie Deen gingen. Een fototentoonstellin die ze heeft opgedragen aan haar neefje Noam, die vorig jaar overleed. Terwijl ik daar stond te kijken naar wat zij samen had gemaakt om hem te herinneren, viel alles op z’n plek.
Ik dacht aan Filou. Mijn nichtje. Ook zij is er niet meer.
En ineens wist ik het.
Er zijn zoveel ouders, ooms, tantes, broers, zussen en vrienden die iemand moeten missen. Kinderen die te vroeg afscheid nemen van het leven. Verdriet dat je nooit meer helemaal loslaat. Maar ook iets anders: de behoefte om die herinnering vast te houden. Om het lichtje dat ze waren, niet te laten doven.
Laat 14 december nou net Wereldlichtjesdag zijn.
Op die dag loop ik, samen met m’n roedel, van Nijmegen naar Veenendaal. 35 kilometer. Elke acht kilometer sluit een nieuwe groep honden aan, om het voor hen goed te houden. Ze worden gebracht en opgehaald door mijn familie, met de hondenuitlaatservicebus.
We lopen voor Stichting Rouwkost. Zij steunen ouders die een kind zijn verloren. Dat doen ze onder andere met de Parelkoffer: een doos vol troost en houvast. Iets tastbaars, iets waardevols. De kostprijs van één parelkoffer is €75. Mijn doel? 100 parelkoffers ophalen. Oftewel: €7.500.
Ik geloof dat je dingen niet alleen hoeft te dragen. Life is better in a pack. Daarom doen we dit samen. Met de honden. Met iedereen die ons onderweg volgt. En hopelijk met jou.
Wil je ons helpen? Doneer dan wat je kunt missen of sponsor één van de honden uit de roedel. Elke stap telt. Elke euro ook.
Voor Noam. Voor Filou. Voor alle lichtjes die gemist worden.
Groet, Bob
